De statistieken zijn glashelder. De mensen, die een baan zoeken en daar in zes tot acht maanden niet zelfstandig in slagen, hebben ondersteuning nodig om op de arbeidsmarkt te komen.
Dan moeten UWV en gemeente aan de slag. Alleen bepaalt het uitkeringsregime waarin iemand zit welke ondersteuningsmogelijkheden er zijn. Dat is nodeloos ingewikkeld en dat moet – en kan – echt anders.
Het begint er wat mij betreft mee dat er één intake komt voor iedereen, die kan en wil werken. Daarbij moeten de wensen en vaardigheden van werkzoekenden het vertrekpunt zijn. Die moeten bekend zijn bij UWV en gemeente en inzichtelijk voor werkgevers.
Vervolgens leggen we de focus op de ondersteuningsvormen die nodig zijn om iemand te helpen werk te vinden en duurzaam te behouden.
Daarbij hebben we in de banenafspraak gezien dat instrumenten als loonkostensubsidie, jobcoaching en de no-riskpolis succesvol zijn om mensen naar de arbeidsmarkt te brengen. Die instrumenten moeten dus ook beschikbaar zijn voor andere groepen, die de arbeidsmarkt op willen. Daarmee is niet gezegd dat alle instrumenten voor iedereen ingezet moeten worden. Bij de intake kan worden vastgesteld welke ondersteuningsvorm wel en niet nuttig is.
Is dat dan niet te duur? Natuurlijk kost dat geld. Maar we besparen enorm op de uitkeringskosten. Bovendien voegen we dringend nodige menskracht toe aan de arbeidsmarkt, dus het heeft een bedrijfseconomische waarde. En zeker niet in de laatste plaats, is het van maatschappelijke waarde. Neem de discussies rondom arbeidsmigratie.
Investeren in mensen levert altijd op. In elk opzicht.
Een nieuwe regering die stappen wil zetten op de arbeidsmarkt, en ik hoop dat het volgende kabinet dat inderdaad wil doen, zou deze richting moeten kiezen.
Maar…. It takes two to tango. Als de regering dit morgen geregeld heeft, is werkgevend Nederland daar dan wel klaar voor? Mijn oproep aan werkgevers is dan ook om de aandacht te besteden aan de inclusieve cultuur. Daar bedoel ik mee dat ze vaardigheden van mensen beter (leren) herkennen en de organisatie van het werk daarop aan te passen (en ook belangrijk, te zorgen voor draagvlak hiervoor op de werkvloer).
Dus werkgevers, regel het zo dat je klaar bent voor de arbeidsmarkt van de toekomst. En nieuw kabinet, maak die arbeidsmarkt mogelijk.
*Steven Hubeek is gangmaker bij De Normaalste Zaak
De verkiezingen zijn geweest. De onderhandelingen over een nieuw kabinet gaan de komende dagen van start. Eerst zal er een verkenner worden aangewezen, later volgen informateur(s) en formateurs. Om deze politici van voldoende input te voorzien over de toekomst van de inclusieve arbeidsmarkt, vroegen wij stakeholders van alle kanten (ervaringsdeskundigen, werkgevers en arbeidsmarktprofessionals) om tijdens de Maand van de 1000 Voorbeelden hun wensenlijstje voor een nieuw kabinet in te leveren:
wat moet een nieuwe regering vooral wel doen om inclusie op de arbeidsmarkt dichterbij te brengen. En minstens zo belangrijk: wat moeten ze laten…
